حالامستند؛ برنامه «شب رسانه سینمای ایران» با حضور گزینشی تعدادی خبرنگار از رسانه‌های همسو و البته بیشتر این‌بار یکسو به بهانه‌ی جذاب و دهان پر کن روز ملی سینما توسط بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد.
این دورهمی به ظاهر خوش‌نما با فیگورها و لبخندهای داخل عکس‌ها و فیلم‌ها، در حقیقت روکشی برای پوشش تیزدستانه‌ی زانو زدن فارابی در انجام مأموریتهای ذاتی این بنیاد در دوره‌ی جدید بود.از فاجعه‌ی پیچینگ پارسال گرفته تا ماجرای همین «مراقب» امسال که اکنون در ونیز حضور تبلیغی پر رنگی دارد.
بنیادی که در سه عرصه‌ی مهم و بنیادی تهیه، تولید و عرضه در سینمای ایران، رسما میدان را به شکل شگفتی‌سازی واگذار نموده و قافیه را هم بدجوری باخته، قدر مسلم دیگر تفکر و توان در آن جلوه‌ای و جایگاهی ندارد.
از سویی عقل حکم می‌کند در چنین اوضاع پر چالشی با اینهمه کار خرابی، مدیران بنیاد فارابی به‌جای پرداختن به آرایش ویترین، عاقلانه رفتار کنند و به ویرایش درون بپردازند تا از این سترون ماندن خارج شوند بلکه زایشی نو در بطن سینمای ایران رقم بخورد.
از سوی دیگر بنیاد فارابی و ایضأ سازمان سینمایی که تجربه نشان داده، چشم آن را ندارند واقعیتهای تلخ موجود در سینمای ایران دیده شود، باید به این آگاهی و درک در عصر اطلاعات و ارتباطات برسند که حذف و نادیده انگاشتن رسانه‌های منتقد و مطالبه‌گر، حکم فرو بردن سر در برف را دارد که شوربختانه این امر در نهایت تمام و کمال به زیان سینمای ایران منجر خواهد شد.
برای بار دیگر به مدیران و متولیان سازمان سینمایی پیشنهاد می‌کنیم حال که ظاهرأ هیچ اعتقادی در عمل به وفاق و همدلی آقای رییس‌جمهور ندارید، لااقل اینقدر آزاده باشید که تاب و تحمل رسانه‌های رسمی و تخصصی مطالبه‌گر در سینمای ایران را داشته باشید و کارنامه نیکی از خودتان به یادگار بگذارید.
