حالا_مستند؛ علیرضا سعیدی کیاسری: بیش از نیمی از روزهای «سینماحقیقت» سپری شده، اما همچنان خبری از حضور یا حتی پیام رسمی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی نیست؛ غیبتی که در نگاه مستندسازان، فعالان رسانهای و مخاطبان جدی سینمای مستند، نه یک اتفاق ساده، بلکه نشانهای معنادار تلقی میشود. انتظاری که از ابتدا وجود داشت، توجه ویژه و ملموس وزارت فرهنگ و سازمان سینمایی به حوزه مستند بود؛ انتظاری که تاکنون برآورده نشده است.
وزیر ارشاد و رییس سازمان سینمایی حتی پیام هم به سینماحقیقت ندادند. پیامی نمادین اما مهم برای دلگرمی، اعتباربخشی و اعلام حمایت رسمی!. این وضعیت در مقایسه با رویکرد اخیر دولت، تناقضآمیزتر هم میشود. همین دو ماه پیش، در جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، نهتنها وزیر فرهنگ و رئیس سازمان سینمایی پیام صادر کردند، بلکه رئیسجمهور نیز مستقیماً برای آن جشنواره پیام فرستاد.
حال این پرسش جدی مطرح است: آیا میان فیلمسازان کشور تبعیضی نانوشته شکل گرفته است؟ چرا برای برخی جشنوارهها، پیام و توجه در بالاترین سطح صادر میشود و برای جشنوارهای چون «سینماحقیقت» که یکی از سه رویداد اصلی سینمایی کشور است چنین توجهی دیده نمیشود؟
حتی اگر از رئیسجمهور عبور کنیم، انتظار حداقلی از وزیر فرهنگ و رئیس سازمان سینمایی همچنان پابرجاست. صدور پیام در روزهای پایانی چسبیده به مراسم اختتامیه، عملاً فاقد اثرگذاری، هیجان و کارکرد نمادین است. تجربه سالهای گذشته نشان داده که حضور فعال مدیران سینمایی در خانه جشنواره و گفتوگو با مستندسازان، بخشی از هویت «سینماحقیقت» بوده است؛ حضوری که امروز جای خالیاش کاملاً حس میشود.
جشنواره «سینماحقیقت» یک رویداد دولتی است؛ نه محصول بخش خصوصی. از تأمین بودجه، نیروی انسانی و ساختار اجرایی گرفته تا سیاستگذاری کلان، همگی در حوزه مدیریت دولت تعریف میشوند. بنابراین بیتفاوتی یا تعلل در همراهی نمادین و رسمی، نهتنها قابل توجیه نیست، بلکه میتواند به تضعیف جایگاه سینمای مستند در معادلات فرهنگی کشور منجر شود.
این غیبت و سکوت، امروز به یک «چالش پررنگ» در فضای جشنواره تبدیل شده است؛ چالشی که پاسخ روشن و شفاف میطلبد. اگر قرار است سینمای مستند بهعنوان بخش آگاهیبخش، انتقادی و اندیشهمحور سینمای ایران دیده شود، دیدهشدن باید پیش از هر چیزدر رفتار و کنش مدیران فرهنگی کشور؛ نه فقط در شعار، که در حضور، پیام و گفتوگو نمود پیدا کند.
