کیپ هارت-استون (Cape Heart-Stone)، منطقه‌ای است که در ساحل شمال شرقی چوکوتکا کشور روسیه واقع شده است و از نظر موقعیت جغرافیایی در حدود ۱۴۰ کیلومتری غرب کیپ دژنف، ۱۲۰ کیلومتری شرق خلیج کولیوچینسکایا و حدود ۳۰ کیلومتری شرق تالاب نشینپلیژن است. نام Cape Serdtse-Kamen یک کلمه روسی با Serdtse به‌معنای قلب و Kamen به‌معنای سنگ است. منطقه اطراف این دماغه، زیستگاه طبیعی آلباتروس دم کوتاه است و نهنگ‌های گوژپشت اغلب در آب‌های نزدیک دماغه Serdtse-Kamen مشاهده می‌شوند. در اواخر پاییز تعداد بسیار زیادی از گراز/شیرهای دریایی مشاهده شدند که در ساحل و در آب‌‌های کم‌عمق مجاور این دماغه استراحت می‌کنند. دریای چوکچی یک دریای حاشیه‌ای از اقیانوس منجمد شمالی است. این منطقه در سواحل شمال غربی آلاسکا و شمال شرقی سیبری واقع شده است و از غرب به‌جزیره Wrangel، از شرق به‌دریای بوفورت و از شمال هم که به‌قطب می‌رسد. مساحت این دریا ۵۸۲۰۰۰ کیلومتر مربع و عمق متوسط آن ۷۷ متر است. دریای چوکچی زیستگاه تنوع زیستی غنی از حیات وحش از جمله خرس‌های قطبی، فُک‌ها، نهنگ‌ها و پرندگان است و البته منبع مهمی از ذخایر نفت و گاز جهانی و یک مسیر کشتیرانی قدیمی و بسیار مهم است.

این فیلم کوتاه، روایت زیست‌شناس دریایی، ماکسیم چاکیلف، را دنبال می‌کند که به‌کلبه دورافتاده‌اش در چوکوتکا، واقع در گستره وسیع قطب شمال روسیه می‌رود و پاییز هر سال را سه ماه آن‌جا می‌گذراند. در طول اقامت او، شب‌ها ساحل مملو از گرازهای دریایی می‌شود و این جمعیت گاه چنان افزایش می‌یابد که متأسفانه گاه به‌مرگ برخی از این حیوانات و بیشتر بچه‌هایی که جثه‌هایی کوچک‌تر دارند ختم می‌شود. اقیانوس‌شناس مستند کوتاه Haulout حین تحقیقات خود متوجه این موضوع می‌شود که گرازهای دریایی به‌یک دوره استراحت در خشکی نیاز دارند و همچنین در همین مدت جفت‌گیری می‌کنند. گرم‌شدن دریا و افزایش دما باعث آب‌شدن و عقب‌رفتن یخ‌ها می‌شود که در نتیجه فضای زندگی برای این دست حیوانات بسیار محدود می‌شود و گاه هوا چنان گرم می‌شود که دیگر یخی در دریا نمی‌توان پیدا کرد و این به‌معنای به‌خطر افتادن زندگی حیوانات زیادی است.

در مستند دریاهای خروشان را تماشا می‌کنیم و سپس با جمعیت بی‌شماری از شیرهای دریایی مواجه می‌شویم که تن‌به‌تن و چسبیده به‌یکدیگر دراز کشیده‌اند. این جمعیت گراز/شیرهای دریایی به‌قدری متراکم می‌شود که چاکیلف نمی‌تواند از کلبه خود خارج شود و مجبور می‌شود از پشت‌بام ساختمان بالا برود و راه دیگری برای ورود و خروج خود پیدا کند. دوربین فیلم‌بردار توده عظیمی از حیوانات را که به‌خشکی کشیده شده‌اند به‌تصویر می‌کشد و این فشردگی به‌تصویر درآمده، حس فشار و خفگی به‌تماشاچی می‌دهد. محققی که آن‌ها را مشاهده می‌کند، یک شخص بسیار کوچک در مقایسه با حیوانات و نیروهای عظیم طبیعت است. سروصدایی که شیرهای دریایی ایجاد می‌کنند نیز گاه غیرقابل تحمل می‌شود. وقتی اوضاع آرام می‌گیرد و شیرهای دریای ترک ساحل می‌کنند، چاکیلف سرانجام می‌تواند از خانه بیرون برود و حیواناتی را که توسط همنوعان‌ خود له شده‌اند، بشمارد. او ناراحت است، زیرا سال‌به‌سال بر تعداد کشته‌شدگان افزوده می‌شود و دلیل نهایی این موضوع نیز فضای کم خشکی و آب‌شدن یخ‌های قطبی است.

اولین نمایش جهانی مستند کوتاه Haulout در هفتادودومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در فوریه ۲۰۲۲ بود و از آن زمان تاکنون در بیش از ۳۰ سالن بین‌المللی روی پرده رفته است. در ژوئن ۲۰۲۲، در جشنواره بین‌المللی فیلم اکو سئول (Seoul International Eco Film Festival) و در جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه پالم اسپرینگز (Palm Springs International Festival of Short Films) به‌نمایش درآمد که به‌ترتیب برنده جایزهٔ ویژه هیئت داوران و جایزهٔ ویژه این دو جشنواره شد. همچنین در اکتبر ۲۰۲۲، در جشنواره فیلم BFI لندن در بخش فیلم کوتاهِ «این سیاره زمین است» به‌نمایش درآمد. در سال ۲۰۱۸، دو فیلم‌ساز کوتاه با نام‌های اوگنیا آربوگاوا و ماکسیم آربوگایف، دو خواهر و برادر، وارد ساحلی عجیب شدند و روی یک پروژه عکاسی درباره مردم چوکچی شروع به‌کار کردند. آن‌ها در آن‌جا با یک زیست‌شناس دریایی به‌نام ماکسیم چاکیلف آشنا شدند و کار او تبدیل به‌مستند آن‌ها شد؛ مستند کوتاه Haulout که در سال ۲۰۲۰ مراحل فیلم‌برداری آن به‌پایان رسید. آن‌ها مستند خود را در منطقه دورافتاده چوکوتکا، با بازدید از ساحل دریا، کیپ هارت-استون، فیلم‌برداری کردند. از اواسط ماه اوت، این دو تا هفته اول ماه نوامبر درکنار چاکیلف ماندند که فصل مزرعه‌‌داری وی بود. در مدت فیلم‌برداری سه‌ماهه خود، سه بار و هر بار حدوداً یک هفته توسط شیرهای دریایی محاصره شدند و قادر به‌ترک کلبه نبودند و کلاستروفوبیا و بوی بدی را تجربه کردند که ارزشش را داشت.