به گزارش حالا مستند به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، علی اکبر اسماعیلی، تهیهکننده و کارگردان مستند «آخرین خاتون» از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و پویانمایی درباره آخرین وضعیت ساخت اثر گفت: تصویربرداری مستند به اتمام رسیده و فیلم همچنان در مرحله تدوین است. روند تدوین فیلم به دلیل تغییر تدوینگر کمی طولانی شد. آقای دهقانپور یکی از تدوینگران حرفهای شهر مشهد مشغول تدوین «آخرین خاتون» هستند.
او درباره چالشهای ساخت این مستند که درباره زندگی پیرزنی در روستای روشاوند است که هنر «تونبافی» را آموزش میدهد گفت: یکی از اصلیترین چالشهای ما که منجر به طولانی شدن روند فیلمبرداری هم شد، شیوع ویروس کرونا بود. با گسترش این بیماری روند تصویربرداری برای مدتی مختل شد. متاسفانه مدتی بعد هم خود شخصیت اصلی کار بیمار شده و دوباره در روند ساخت وقفه افتاد. به جهت این وقفههای پشت سر هم فیلمبرداری مستند چیزی در حدود یک سال و نیم ادامه داشت.
اسماعیلی ادامه داد: متاسفانه در پایان فیلمبرداری شخصیت اصلی مستند فوت کرد و این تلخترین اتفاقی بود که در روند ساخت اثر با آن مواجه شدیم. از آنجایی که خبر درگذشت ایشان دیر به ما رسید نتوانستیم در مراسم تشییع جنازه حضور داشته باشیم اما راشهایی از مراسم روز بعد در مزار ایشان ضبط شده و بسته به شرایط تدوین ممکن است از آنها نیز در کار استفاده کنیم.
این مستندساز درباره شخصیت پیرزنی که سوژه اصلی مستند است نکاتی را بیان کرد و گفت: او خانمی خونگرم، پرانرژی و پویا بود که با همه افراد از جمله عوامل فیلمبرداری بهراحتی ارتباط میگرفت و روابط اجتماعی خوبی داشت. حافظهاش قوی بود و شعرهای زیادی میدانست. جنسیت و نقشهای جنسیتی در نظر او بیمعنا بود و بهعنوان سرپرست خانوار به دیگر زنان روستا هنرش را آموزش میداد و کسب درآمد میکرد. او از آن جمله زنان روستایی بود که خودشان میتوانند نیاز خودشان را تامین کنند.
او ادامه داد: جدا از بحث هنر و هنرمندی ایشان، یکیاز مسائلی که توجه من را برای ساخت مستند درباره او جلب کرد، همین مقوله خودکفا بودنشان بود. بهنظر من ایشان میتوانند یکی از الگوهای خوبی باشند که زنان را به سمت خودکفایی سوق میدهند. او علاوه بر این که گردش اقتصادی در روستا ایجاد میکرد و هنرمند بود، مسائل مادری را در اولویت قرار میداد و این نکتهای حائز اهمیت است.
این مستندساز درباره اهمیت به تصویر کشیدن هنرهای محلی و استانی در آثار مستند گفت: خاصیت ساخت مستند درباره این موضوع ثبت سندی تاریخی از فرهنگ، آیین و آداب و رسوم اقوام مختلف است. اما امکان پخش این سند تاریخی هم وجود دارد و میتوان آن را در معرض دید دنیا به نمایش گذاشت و از این طریق هنرهای بومی ایرانی را زنده نگاه داشت. ضمن این که اگر سیاستمداران و سیاستگذاران ایرانی به دنبال جذب گردشگر واقعی باشند هرکدام از این هنرهای محلی قابلیت جذب گردشگر و ایجاد درآمد را دارند. اینگونه خود هنرمندان روستایی نیز انگیزه بیشتری برای انجام کار پیدا میکنند. درنهایت با معرفی هرچه بهتر این محصولات هنری حتی میتوان آنها را به کشورهای دیگر صادر کرد و هنر ایرانیان را به نمایش گذاشت.
او درپایان گفت: حمایتهای مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی وپویانمایی از هنرمندان و فیلمسازان شهرستانی انگیزهبخش است. لازم میدانم از مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی برای باز کردن چتر حمایتی خود تشکر کنم.
فهرست عوامل این مستند عبارتند از نویسنده: محمد برادران، کارگردان: علی اکبر اسماعیلی، مدیرفیلمبرداری: محمد خوشنود، مدیر تولید: مرتضی قاسمی، صدابرداران: مرتضی کاخکی، بهزاد برادران، با هنرنمایی مرحوم صغری مختاری، تدوین و صداگذاری، صادق دهقانپور، کمک کارگردان: علی اصغر اسماعیلی، مدیر برنامه ریزی: عباس حیدری، منشی صحنه: سارا اسماعیلی. تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی.
