اختصاصی حالا مستند؛ ترجیح میدهم به جای عوامل سینمای مستند یا به اشتباه عوامل فنی، سازندگان سینمای مستند را به کار ببرم.
هیچ فیلمی بدون همراهی فیلمبردار، تدوینگر، صدابردار، صداگذار و…. ساخته نمیشود.به ویژه در سینمای مستند، نقش این سازندگان بسیار برجسته است.
نیمنگاهی به تاریخ سینمای مستند نشان میدهد که در آغاز فیلمبرداران همان کارگردانان فیلم مستند بودند و گاهی از سوی تدوینگران ماموریت مییافتند که تا تصاویر درخواستی را برای فیلم تهیه کنند و نقش سازندگان دیگر همانند صدابرداران، صداگذاران و آهنگسازان که فضاسازی صوتی یک فیلم را که در اصطلاح به روح فیلم تعبیر میکنند، بسیار نقش کلیدی دارند.
از سوی دیگر در ایران هیچ جشنوارهای را نمیتوان نام برد که از دسترنج این سازندگان تحلیل و تجلیل شود و بسیار شگفتآور است که در تنها جشنوارهی مستند که به هنر این سازندگان توجه میشده است اکنون از سوی مدیران حذف شده است.
با حذف این بخش برای آنانی که تخصصی تنها در سینمای مستند کار میکنند انگیزهای باقی نمیگذارد و شاید دیگر کمتر در زمینهی مستند فعال باشند و سبب کاسته شدن کیفیت فیلمهای مستند خواهد شد.
ناگفته نماند بخشی که جایگزین جوایز شده است: بهترین دستاورد فنی و هنری، این بخش هم نادرست است.
چگونه میتوان عنصر صدا را با تصویر مقایسه کرد یا تدوین را با آهنگساز و در این میان بهترین را برگزید، چنین مقایسهای بیشتر به یک شوخی میماند تا دستاورد.
چگونه این بخشها را در یک کفهی ترازو میگذارید؟ اتفاقی که متاسفانه در چندین جشنواره دیگر هم شاهدش بودیم.
